zondag 13 april 2014

Wolf ~ Mijn Pop-uprestaurant ~

Wolf

Onstilbare honger

Een nieuwe editie van Mijn Restaurant, in een nieuw jasje, met een pop-up concept. Dit jaar opnieuw een restaurant in Gent. Ons tafeltje was snel geboekt. Op zondag 6 april trokken we met 'onstilbare honger' naar Wolf.

De ontvangst was vriendelijk, we werden naar ons tafeltje begeleid.
Er werd echter niet onmiddellijk een menu aangeboden of een voorstel tot aperitief gedaan. 
Na enkele minuten verscheen Stefanie met een 'menuboekje' en het lunchmenu. 

We 'kozen' (wegens geen andere optie) voor het lunchmenu.

Starten deden we met het aperitief van het huis. Een redelijk straffe combinatie van gemberbier en Gentse graanjenever. 
De amuse liet op zich wachten, maar kwam bij ons, in tegenstelling tot het tafeltje naast ons nog net op tijd om het aperitief te vergezellen.

De amuse bestond uit rode biet, geitenkaas en een crunch van cashewnoten.
De smaakcombinatie van geslaagd en de crunch was zeker een meerwaarde. 

Amuse


Het voorgerecht was asperges op 2 wijze, de klassieke en de moderne versie.
- De klassieke versie was een aspergesoepje met een gepocheerd eitje. Dit soepjes was romig, maar toch niet te zwaar en goed afgekruid.
- De nieuwe versie een fris slaatje met asperges, een schuim van asperges en gebakken kwarteleitjes. 
De nieuwe versie had hier duidelijk mijn voorkeur.

Asperge oud & nieuw

Bij het hoofdgerecht hadden we keuze tussen Gentse stoverij en Salade Bruno. We kozen om beide eens te testen.

Ook hier weer 2 versies van elk gerecht. 
- De klassieke versie van de stoverij was inderdaad een klassieke stoverij, geserveerd in een mooi stoofpotje, met een pot puree. Het stoofvlees was goed op smaak, de saus mocht wel iets meer gebonden zijn. De puree daarentegen was nogal 'flets' van smaak. Ook was de portie puree nogal aan de ruime kant. Het concept van de potten op tafel vonden we wel geslaagd. Dit gaf een huiselijk gevoel en maakte het ook leuk om samen het potje te delen. 
- De nieuwe versie was een mooi stukje varkenszwezerik met pastinaakpuree, rode biet en een leversausje. Dit was een mooi gerechtje waar de aardesmaken van de pastinaak en rode biet goed samengingen met de varkenswang. 

Gentse Stoverij oud & nieuw

-De klassieke versie van de Salade Bruno was een fris slaatje met platte kaas, aspergeslierten en haring. Bij een eerste blik op het bord leek er echter iets te ontbreken, inderdaad de haring was op mysterieuze wijze vergeten. Een melding aan het zaalpersoneel zorgde ervoor dat het euvel snel opgelost werd. Na enkele ogenblikken verscheen er iemand van de keuken met een nieuw bordje, met royale portie haring en oprechte excuses. Fouten zijn menselijk, maar een hoofdingrediënt vergeten op een bord zou niet mogen lijkt mij. De smaak van deze klassieke versie was echter subliem. De platte kaas zorgde voor een frisse toets. 
- De nieuwe versie bestond uit gebakken komkommer, gebakken peperkoek, gebrande haring en platte kaas. Deze versie vond ik nogal droog. De gebakken peperkoek was te hard en veel te droog. Ook de gebakken haring was nogal droog. Dit gerechtje was zeker geen hoogvlieger. 

Salade Bruno: oud & nieuw

Salade Bruno oud (zonder haring)

Salade Bruno nieuw

Bij het dessert geen combinatie van oud en nieuw. Hier slechts een gerechtje, waar oud en nieuw volgens het zaalpersoneel 'geïntegreerd' waren. Het dessert bestond uit platte kaasijs, een crumble van speculoos, met een crème anglaise en citrusvruchten (sinaasappel en pompelmoes). Dit gerechtje was een schot in de roos. Lekker fris en luchtig. De presentatie kon beter.
Dessert

Conclusie: Het concept is zeker de moeite, de combinatie van oud en nieuw is zeker de moeite, als kon de uitwerking soms beter. Het was ook jammer dat het concept in het dessert niet werd toegepast. 
Al bij al zeker lekkere, goed afgekruide gerechtjes. 

Prijs/kwaliteit zeer goed in orde. Je krijgt door de combinatie oud en nieuw 5 gangen voor de prijs van 3. 
Deze lunch kostte ons €30 en was zeker zijn geld waard!!